Photos: Peter van de Wal ©

De reunie van de Band of Brothers

Phoenix, Arizona

9 tot 14 october 2002

De reunie werd gehouden op korte afstand van het vliegveld in het Double Tree Hotel.

Alles was perfect verzorgd. Met name de familie van Johnny Martin was van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de weer om het alle gasten naar de zin te maken.

Zo hadden ze onder andere twee extra kamers gehuurd waarin de hapjes en de drank was opgeslagen en waar je tot 's avonds 10 uur terecht kon voor gekoelde dranken en lekkere hapjes.

Aan alles was gedacht.

Zelfs voor de gasten die van overzee kwamen gaven ze al tijdig de richting aan.(zie onder)

Omdat Ron Speirs niet aan de reunie zou deelnemen heb ik hem thuis opgezocht om hem een afdruk te brengen van de compilatie die ik had gemaakt van de 46 veteranen die vorig jaar bij de wereldpremiere van Band of Brothers aanwezig waren. We werden hartelijk ontvangen. Hij signeerde mijn exemplaar van het boek "Rendez vous with Destiny".Samen bekeken we de foto's van de 46 veteranen. Hij had er moeite mee om er een aantal van te herkennen, omdat hij -zoals hij het formuleerde- verschillende oorlogen door elkaar haalde. Hij heeft immers in Normandie, Korea en Vietnam gevochten.

 

De eerste middag van de reunie werd o.a. besteed aan een vergadering over de toekomst. Bill Guarnere heeft vanaf de oorlog tot nu alle reunies georganiseerd. Hij vond het tijd worden het roer over te geven. Uiteindelijk werd met instemming van iedereen een nieuwe organisator gekozen. Niet, zoals verwacht iemand uit de nieuwe generatie maar een gerenomeerd lid van Easy Company: HERB SUERTH.

Boven midden: Bill Guarnere met naast hem zijn zoon Gene tijdens de aankondiging dat Bill zou stoppen met het organiseren van de reunies. Links: "Babe" Heffron (al sinds de oorlog de beste vriend van Bill) hoort het met gemengde gevoelens aan.

Aandachtig luisteren de veteranen naar Bill.

Aan tafel, vlnr: B.K. Masterson - Don Malarkey - Herb Suerth - Joe Lesnieuwski - Henri Zimmerman - Paul Rogers en Richard Wright. Staande, met het boek: Norman Neitzke

.

Chris Anderson, een journalist en organisator van tours door Europa, biedt zijn hulp aan bij de organisatie van toekomstige reunies

Joe Lesniewski (boven) en George Luz (onder) geven hun mening. Bill maant Joe om het kort te houden maar Joe reageert fel als een 18 jarige en neemt gewoon de tijd.

Enkele actiemomenten.

.

"Neem het niet te zwaar op pa"
Tot grote verrassing van de aanwezigen kwam ook Michael Sobel, de zoon van Herbert Sobel op de reunie. Het was een heel emotioneel moment voor hem om de veteranen te ontmoeten die door zijn vader in Toccoa waren getraind. Zoals bekend was zijn vader niet geliefd. Het was dan ook ontroerend om te zien hoe velen hem de hand kwamen schudden en hun respect voor zijn vader betuigden. Hieronder een impressie.
Philip Perugini's zoon David was de eerste die Michael verwelkomde. Hij bedankte hem dat zijn vader de mannen van Easy zo goed had getraind. Daarom, zei hij, had David's vader de oorlog overleefd en kon hij hier met zijn familie aan de reunie deelnemen.

Midden:Forrest "Goody" Guth (l)

Rechts: Michael Sobel werd al snel door de gasten gevraagd boeken te signeren.

 

.

Michael Sobel in gesprek met Bill Guarnere, een van de eerste sergeanten van Easy Company, door de vader van Michael opgeleid in Toccoa. Rechts met de webmaster.

Steph Leenhouwers, goede vriend van Bill en Babe, had tijdens zijn vakantie in de States twee adelaars gevonden, het symbool van de 101ste Airborne Divisie. Tijdens een komische speech deed hij alsof de adelaars, als nieuw Easy Company item, vanaf dat moment op de markt waren. Het klonk heel geloofwaardig totdat hij een arend uit de zak toverde die maar 1 pootje had. Die stond symbool voor Bill Guarnere. Helemaal ongeloofwaardig werd het verhaal toen hij de telefoonnummers doorgaf waar je de arenden kon bestellen: De prive-nummers van Bill en Babe en Merav Brooks (HBO). Hij kreeg het wel voor elkaar dat alle aanwezigen aan zijn lippen hingen en dat zij de toespraak niet makkelijk zullen vergeten.

Sylvia, de vriendin van Steph, reikte de Eagles uit aan Bill en Babe.
Toen Bill de Eagle ontving klonk plotseling het karakteristieke lachje van Babe.
Bill kijkt geamuseerd naar Steph.
Zijn gezicht spreekt boekdelen.
Een foto zegt meer dan 1000 woorden....

 

pagina


1 - 2 - 3 - 4 - 5

INDEX

TOP